Sercowe i kulinarne dylematy w drugiej odsłonie Kina w Kuchni

Pasją Sofii, bohaterki hiszpańskiego filmu „Miłosna dieta”, jest gotowanie. Od najmłodszych lat najchętniej przebywa w kuchni restauracji prowadzonej przez rodziców. Nie tylko pomaga w przyrządzaniu dań dla gości, ale także eksperymentuje, łącząc ze sobą różne nieoczywiste smaki i produkty. Własne wyroby sprzedaje plażowiczom, sprawdzając przy okazji efekty swojej kulinarnej twórczości.

Pragnienia Sofii, aby zostać szefem kuchni, nie podziela jej matka, dla której gotowanie to ciężka i niewdzięczna praca. Zakochany w dziewczynie Toni marzący o jak najszybszym ożenku, też nie traktuje jej planów poważnie. Dopiero Frank, drugi z mężczyzn zainteresowanych bohaterką, dostrzega, jak ważne dla Sofii są jej zawodowe aspiracje. Podczas kiedy Toni na każdym kroku wyznaje miłość, Frank obiecuje karierę i realizację marzeń o własnej restauracji.

Chociaż film zaliczyć można do gatunku komedii romantycznych, to pojawiają się w nim wątki, które rzadko są obecne w tego typu produkcjach. Jego bohaterowie konfrontowani są z ważnymi problemami współczesnego, wyemancypowanego społeczeństwa, nie tylko hiszpańskiego.

Pytanie kariera czy rodzina, przed którym tak często staje kobieta, jest tutaj w zasadzie nieistotne, ponieważ Sofia łączy wspaniale jedno z drugim, mogąc liczyć na wsparcie rodziny. Dylematy: mąż czy kochanek, związek homo- czy heteroseksualny są już trudniejsze do rozwiązana. Filmowi protagoniści nie chcą z niczego rezygnować, jednak ceną za to jest ukrywanie swoich uczuć. Tych nikt nie potępia, jednak afiszowanie się jest niemile widziane. Matka Sofii patrzy przez palce na skrywane homoerotyczne fascynacje swojego męża, ale intymnych relacji córki już nie akceptuje.

Obok miłosnych perypetii bohaterów ważną częścią filmu jest sztuka kulinarna. Gotowanie, to nie tylko przyrządzanie posiłków zaspokajających podstawowe potrzeby, ale przede wszystkim dogadzanie zmysłom. Poszukiwanie nowych smaków, niespotykane wcześniej łączenie składników, eksperymentowanie w przyrządzaniu potraw, doskonalenie własnych umiejętności, aby na koniec jedzącemu nie tylko sprawić przyjemność wykwintnym daniem, ale także zaskoczyć go pomysłowością i oryginalnością oraz doskonałym zawodowym kunsztem.

Twórcy filmu sięgają tu po najlepsze przykłady z własnego podwórka. Sofia, dążąc do perfekcji, uczy się podpatrując Ferrana Adrię, szefa podbarcelońskiej restauracji El Bulli, która przez kilka lat uznawana była za najlepszą na świecie.

Jednak to tu właśnie pojawia się najtrudniejszy do rozwiązania dla bohaterki filmu problem: wybór między tradycją a nowoczesnością, między odrzuceniem tego, co znane, swojskie, zakorzenione w kultywowanym od lat zwyczaju na rzecz nowego, innego, nieznanego, poszukującego. Sofia, która wydaje się być odważna, postępowa i bezkompromisowa, w finałowej scenie filmu najlepszym kucharzom świata serwuje na kolację kurczaka.

 Dieta Mediterranea, 2009